Voorzichtig met ‘high yield’ in 2019

inflatie

De terugval in economische groei heeft de financiële markten aan het einde van 2018 behoorlijk doen schrikken. De angst voor meerdere renteverhogingen in de VS en behoorlijk wat politieke onrust droegen bij aan een daling van gemiddeld 20% voor aandelenmarkten. Wat voor invloed heeft de rente op de financiële markten?

Einde aan verruiming Fed

De Federal Reserve, het stelsel van Amerikaanse Centrale Banken, verhoogde in december van vorig jaar geheel volgens planning de Amerikaanse beleidsrente. Het was inmiddels de vierde verhoging. De beleidsrente bedraagt nu 2,5%. Fed-voorzitter Jerome Powell verwachtte dit verkrappende beleid in 2019 door te zetten met een tweetal verhogingen van de rente in 2019. Inmiddels is duidelijk dat dit tempo te hoog was.

De Federal Reserve heeft twee doelstellingen. Enerzijds is er de inflatiedoelstelling: de Fed streeft naar een inflatie van 2%. Dit gaat goed. Ten tweede zijn de economische groei en werkgelegenheid in het bijzonder pijlers van de Fed.
We moeten ook niet vergeten dat de Fed een derde aandachtspunt heeft. Het verruimende beleid van het afgelopen decennium moet ook weer worden teruggedraaid.

Wat economische groei en werkgelegenheid betreft, kunnen we concluderen dat het in economisch opzicht in de VS erg goed gaat. Het zijn de economische indicatoren (vooruitkijkend) die echter minder positief stemmen. Daarom is de markt ervan overtuigd dat de laatste verhoging er één te veel en één te snel is. De onrust in de markt werd nog eens vergroot door de openlijke kritiek van de Amerikaanse president Donald Trump op het beleid.

Hoe dan ook; de Fed heeft nog wel wat werk te verrichten om haar balans te verkleinen. De renteniveaus in de wereld en de VS zijn nog altijd historisch laag en de schuldenberg hoog. De normalisering ervan blijft een grote uitdaging. En daarom zullen de beleidsmakers moeten blijven dansen op een dun koord. In de groeimarkten voelt men al de pijn van hogere rente en een sterkere dollar. Krediet is duurder en de kredietmarkten beginnen, volgens onze visie, aan een nieuwe fase. Normale marktomstandigheden vragen om normale maatregelen.

Draghi-shuffle eindig

Europa heeft zo haar eigen perikelen. De rentemarkten worden momenteel verstoord door de naweeën van de Italiaanse begrotingsplannen enerzijds en een dreiging van de brexit anderzijds. De Europese Unie heeft met veel machtsvertoon gezorgd dat de nieuwe regering in Italië haar plannen heeft aangepast. Toch is ook de ‘Draghi-shuffle’ eindig. Ook de eurozone kampt met gevolgen van een ongewoon groot verruimingstijdperk van haar centrale bank.

Draghi voorzichtig

De brexit, in wat voor vorm dan ook, houdt op het moment van schrijven de gemoederen bezig. Mario Draghi, president van de Europese Centrale Bank, heeft aangekondigd dat het verruimingsbeleid van de ECB eindig is. Toch zal hij zeer voorzichtig blijven omgaan met de rentepolitiek binnen de eurozone. De huidige zwakte in economische indicatoren van Duitsland, Italië en Frankrijk kunnen een snelle verhoging van rente ook niet aan. Vanaf september dit jaar, zal het extreme opkoopprogramma eindigen alvorens renteverhogingen zullen worden doorgevoerd.

Wereld niet klaar voor hogere rente

Ook in Japan is de Bank of Japan niet van plan om rente te gaan verhogen. De daling van renteniveaus, die al enkele decennia gaande is, is nog niet weg. Effecten van internet, mondiale productie-efficiency en automatisering (robotisering) zijn nog niet uitgewerkt. Ook onze snel verouderende maatschappij in de volwassen markten draagt niet bij aan verhogingen van rente. Integendeel.

Voor 2019 voorzien wij geen renteverhogingen in de VS, een stabiele inflatie én een afwachtende ECB. Dit houdt de verschillen in rente tussen de VS en de eurozone vrij groot maar wel stabiel. Onze algemene visie op vastrentende waarden als beleggingscategorie blijft negatief. De reële vergoedingen zijn extreem laag. Schuldpapier is daarom ook duur in waardering. Zeker als we dit afzetten tegenover het mogelijke risico van een niet voorziene stijging van kapitaalmarktrente en inflatie.

Voorzichtiger met high yield

Om enigszins te voldoen aan de inkomstenwens van beleggers investeerden wij de afgelopen jaren gedeeltelijk in high yield beleggingen in Amerikaanse dollars. De verruimingspolitiek in combinatie met herstel van economie zorgden voor een prettige verhouding tussen risico en rendement. Enerzijds was de rentevergoeding hoger. Anderzijds was – mede door het verruimingsbeleid van centrale banken – de kans op uitval van leningen (defaults) te verwaarlozen.  Een derde bijkomstigheid was de krachtige dollar.

Voor 2019 verwachten wij dat de risico’s op ‘hoogrentende markten’ zullen toenemen. Kleine tegenvallers zullen in combinatie met een hogere renteopslag op risico bij gaan dragen aan mogelijke toenemende defaults van leningen.

Kijk naar opkomende markten

Dit betekent dat wij voor 2019 wederom obligaties onderwegen in onze visie. Daarbinnen hebben we wel een voorkeur hebben voor staats- en bedrijfsobligaties van opkomende markten. Hier is het verschil in renteopbrengst voldoende voor het additionele risico. De financiële stabiliteit van grote ondernemingen in opkomende markten maakt het ook steeds aannemelijker om een gedeelte van de vastrentende waarden te alloceren.
Daarnaast zoeken wij ook naar kredietwaardige bedrijfsobligaties in de eurozone en in opkomende markten. Deze laatste categorie wordt gevormd door bedrijven van mondiale omvang met degelijke staat van dienst en een minstens zo degelijke balans. Als klap op de vuurpijl is de daling van de kapitaalmarktrente een reden om het verhangen van de bordjes enigszins te timen.